Toon Hermans kende tijdens zijn leven verschillende tegenslagen. Hij ondervond in zijn jeugd de ontberingen die volgden op de Eerste Wereldoorlog, de economische crisis van de jaren dertig (hij behoorde tot een bankiersfamilie) en de Tweede Wereldoorlog gevolgd door de noodzakelijke wederopbouw. De bank van zijn vader ging failliet en niet veel later stierf zijn vader. Ten gevolge hiervan waren Toon en zijn broers straatarm, zoals wordt verteld in zijn conference over Snieklaas. Toon ging zich toen bezighouden met het schrijven van sinterklaasgedichten voor een speelgoedwinkel. Op jonge leeftijd schreef hij zijn eerste revue, die al snel helemaal uitverkocht was. Dankzij de kaartverkoop had hij ineens weer genoeg geld om in het onderhoud van zichzelf en van zijn moeder en broers te voorzien
.div

Zo werd hij in zijn streek (rondom Sittard in Nederlands Limburg) groot in carnavalkringen. Zijn eerste onemanshow dateert van 1958 en doordat die op 12 april op televisie kwam, werd hij van de ene dag op de andere nationaal bekend (hoewel toen nog niet zoveel mensen een televisie hadden). Zijn populariteit piekte tussen 1966 en 1974. Een uitgebreide poging in die jaren, om met een Engelstalige show in Broadway aan de slag te gaan bleek echter tot mislukken gedoemd.

Hij was gehuwd met Rietje, en verhuisde rond 1970 met haar naar Maastricht en later naar Amsterdam. Toon heeft veel liedjes geschreven voor deze liefde van zijn leven, waaronder "Lente me". Rietje kreeg echter kanker en Hermans heeft vaak zijn tournees afgezegd, om bij haar te zijn. Nadat Rietje was overleden in 1990, had hij veel moeite met het brengen van zijn liefdesliedje en barstte hij bij sommige voorstellingen zelfs in tranen uit tijdens de opvoering van "Lente me".

Met Rietje had Toon drie zoons, waarvan hij er een, Maurice, herhaaldelijk in zijn show liet figureren, waardoor het dan geen onemanshow meer was.
div

In 1993 trad hij weer op in Carrť met een show waarin hij voor de pauze liedjes zong (een "tour de chant") en na de pauze conferences bracht. In 1996 stond Hermans voor het laatst op het toneel.

Na een hersenoperatie in 1998 werkte Hermans in 2000 met een bevriende pianist aan een nieuwe cd. In april van datzelfde jaar is hij overleden; het album Als de liefde niet bestond is postuum uitgebracht.

In 2003 verscheen het verzameld werk van Toon in een cd-box, die het jaar erna de Edison heeft gekregen voor de categorie historische uitgave. In 2005 verscheen zijn volledige oeuvre - voor zover in televisie-archieven bewaard gebleven - op dvd
div

 Andere kunstvormen

Naast zijn theaterwerk en gedichten was Hermans ook kunstschilder. Dit deed hij puur ter ontspanning en hij wilde hier eigenlijk nooit mee op de voorgrond treden. Hij heeft daarom bijna nooit zijn schilderijen geŽxposeerd. In november 2004 is er een openbare veiling geweest van een deel van zijn schilderijen en deze bracht een onverwachte som van meer dan € 600 000 op. Dit bedrag ging voor het grootste deel naar de stichting Toon Hermans Huis, een door Hermans opgerichte organisatie voor de opvang van kankerpatiŽnten en hun familie.
div

In 2003 heeft een kalligrafiegroep uit de IJmond een recordpoging gedaan door het grootste kalligrafische werkstuk ter wereld te vervaardigen en te bundelen in boekvorm. Het boek bestaat uit ruim 7400 A4-pagina's met daarop gekalligrafeerde teksten van Toon Hermans. De Stichting Toon Hermans BV heeft toestemming verleend om de teksten te gebruiken. De pagina's zijn aan elkaar geplakt zodat een harmonicaboek is ontstaan van ruim 2 meter hoog. Het weegt 55 kilo en is uitgelegd zeker 2 kilometer lang. Er is 5 km plakband en 3 liter inkt in verwerkt. Hierbij was ook Maurice Hermans, Hermans' zoon, betrokken.
div

Enige jaren na Hermans' dood is er tijdens een verbouwing in een huis in de Sittardse Paardenstraat nog een zelfportret van hem aangetroffen. Hij had dit vermoedelijk gemaakt voor een daar destijds woonachtig vriendinnetje.

Zijn standbeeld staat voor de ittardse schouwburg

zon (3K)
info uit Wikipedia