Voorjaar

Dit is de tijd om stil te staan bij 't grote wonder
het oog gericht op wat er om je heen geschiedt
ik doe geen fluit vandaag, geen barst,
ik doe geen donder
ik ben vervuld van wat mij nu de lente biedt

ik loop het bospad op en kijk mijn ogen uit
dit is geen uur, geen dag, geen tijd om iets te doen
de bomen hangen vol metsplinternieuw geluid
nu wil ik lente zijn en jong zijn met het groen

ik heb er jarenlang geen meter van begrepen
al stond ik van de mei te zingen op 't toneel
ik sjeesde op het asfalt langs de witte strepen
en vond de lente tot en met sentimenteel

nu ben ik blij met wat ik toen niet heb geweten
nu kan ik zweven met de vogels in het blauw
'k hoor in het hoge gras verrukte liefdeskreten
en strek mijn armen vol verlangen uit naar jou.
(Uit: tien boeketjes om je geluk te wensen)


volgende gedicht ~ Zon oh zon ~
zon (3K)